:: دوره 3، شماره 12 - ( پائیز 1393 ) ::
جلد 3 شماره 12 صفحات 32-25 برگشت به فهرست نسخه ها
مفهوم خودآئینی هنر از منظر بنیامین و آدورنو
صابر دشت آرا*
چکیده:   (7135 مشاهده)
خودآئینی هنر و استقلال آن از هر نوع غایت بیرونی یکی از مهم‌ترین مفاهیم برخاسته از دل هنر مدرن - و احتمالا وجه ممیزۀ آن از اشکال مختلف هنر سنتی - است که با واکنش‌های مثبت و منفی متباینی از جانب فلسفۀ هنر مواجه شده است. مقالۀ حاضر در پی بررسی دو نمونۀ سرشت‌نما از این واکنش‌ها است که به ترتیب به تئودور آدورنو و والتر بنیامین تعلق دارند.  هرچند عموماً: این دو متفکر از چهره‌های تأثیرگذار نحله موسوم به «مکتب فرانکفورت» شناخته می‌شود و در نتیجه، همگرایی‌های موجود در آثار آن‌ها برجسته می‌گردد؛ اما چنانکه خواهیم دید نحوۀ واکنش آن‌ها به هنر مدرن کمابیش واگرا به نظر می‌رسد. واگرایی‌ای از این دست، از یکسو می‌تواند به فهم وجوه مختلف جنبش مدرنیستی در هنر یاری رساند و از سوی دیگر، مقدمۀ درک عمیق‌تر آرای هر یک از دو چهرۀ مزبور گردد.
واژه‌های کلیدی: هنر مدرن، خودآئینی، نمود، افسون‌زدایی
متن کامل [PDF 285 kb]   (2803 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1394/2/13 | پذیرش: 1394/2/13


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 3، شماره 12 - ( پائیز 1393 ) برگشت به فهرست نسخه ها