fa مفهوم طرد در اندیشه ژولیا کریستوا و بازتاب آن در هنر فیگوراتیو معاصر تخصصي Special پژوهشي Research <p style="text-align: justify;">نمایش فیگورهای نامتعارف، بدن‌های مجروح، آسیب دیده و رنجور، گرایشی در هنر فیگوراتیو معاصر است که با عنوان&nbsp;&laquo;هنر ابجکت&raquo; و یا &laquo;هنر مطرود&raquo; شناخته می‌شود. این عنوان نخستین بار در دنیای هنر، در قالب نمایشگاهی از آثار فیگوراتیو&nbsp;هنرمندان معاصر در موزه ویتنی نیویورک مطرح شده است. هر چند که بیان مفهوم ابجکشن، طرد و آلوده‌انگاری که مترادف هم&nbsp;هستند، صرفاً به هنر معاصر اختصاص نداشته و در نقاشی‌هایی که از قرن 16 میلادی بجامانده نیز قابل مشاهده است. اما&nbsp;بهره‌برداری از این واژه در کلام فلسفی نخستین بار به سال 1982 برمی‌گردد؛ زمانی که ژولیا کریستوا، فیلسوف، روانکاو و&nbsp;زبان‌شناس معاصر نخستین بار آن را در مقاله &laquo;قدرت‌های وحشت، مقاله‌ای در باب طرد&raquo; به کار می‌برد. هنر ابجکت و یا مطرود&nbsp;زاییده بحران زندگی معاصر است؛ زاییده جنگ‌ها، ویرانی‌ها، بیماری‌ها و قدرت‌هایی که انسان و سرنوشتش را هدف قرار داده&nbsp;است. بررسی ایده طرد در اندیشه‌های ژولیا کریستوا و بازتاب آن در زندگی و هنر فیگوراتیو معاصر، اصلی‌ترین هدف این&nbsp;جستجوست. به منظور دستیابی به این هدف، اطلاعات بصورت اسنادی گردآوری شده و به روش توصیفی- تحلیلی ارائه&nbsp;می‌شوند. کریستوا ریشه طرد را در دوران کودکی جستجو می‌کند؛ یعنی هنگامی که نطفه هر آن چیزی که در انسان، به نام هویت&nbsp;شناخته می‌شود، در سایه میل به تمایز بسته می‌شود؛ تمایز از چیزی که هم در مغایرت با اوست و هم بخشی از او به شمار&nbsp;می‌آید و هیچگاه یک جدایی کامل نیست. آلوده‌انگاری که با انزجار و خشونت همراه است، هم هویت را می‌سازد و هم آن را&nbsp;تهدید می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;">The depiction and presentation of abnormal&nbsp;figures and wounded, mutilated and&nbsp;sickly bodies is a trend in contemporary&nbsp;figurative art. This trend is known as&nbsp;&ldquo;abject art&rdquo;. In the world of art, this title&nbsp;was first used in an exhibition of figurative&nbsp;works by contemporary artists in New&nbsp;York&rsquo;s Whitney Museum. Of course, the&nbsp;depiction of the abject and abjection is not&nbsp;exclusive to contemporary art and can also&nbsp;be seen in the paintings left for us from the&nbsp;sixteenth century. But the first use of these&nbsp;words in philosophical discourse belongs&nbsp;to the year 1982, i.e. when Julia Kristeva, a&nbsp;contemporary philosopher, psychoanalyst&nbsp;and linguist used it in her article &ldquo;Powers&nbsp;of Horror, an Essay on Abjection&rdquo;. Abject&nbsp;art is born of the crisis of modern art; it&nbsp;is born of the wars, destruction, diseases&nbsp;and powers that target humanity and its&rsquo;&nbsp;fate. Studying the idea of abjection in&nbsp;the discourse of Julia Kristeva and its&nbsp;reflection in contemporary life and art is&nbsp;the main goal of this endeavor. To reach&nbsp;this goal, information has been collected&nbsp;from documents and is presented in a&nbsp;descriptive-analytical manner. Kristeva&nbsp;searches for the roots of abjection in&nbsp;childhood: the time when the seed of all&nbsp;that is identified as identity in humans,&nbsp;germinates in the shadow of the desire to&nbsp;be different. The desire to differ oneself&nbsp;from that which is simultaneously both in&nbsp;contrast to and part of his being, a desire&nbsp;that never leads to a complete separation.&nbsp;Abjection accompanies hate and violence&nbsp;and not only makes identity, but also&nbsp;endangers it.&nbsp;</p> طرد, بیگانگی, ژولیا کریستوا, هنر فیگوراتیو معاصر abjection, strangeness, Julia Kristeva, contemporary figurative art 45 58 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-152&slc_lang=fa&sid=1 Rima Eslammaslak ریما اسلام مسلک rmaslak@ut.ac.ir 10031947532846002433 10031947532846002433 Yes Narges Haririan نرگس حریریان nharirian@ut.ac.ir 10031947532846002434 10031947532846002434 No