fa پدیدارشناسی حضور اجراگر در شبیه‌خوانی تخصصي Special پژوهشي Research <p style="text-align: justify;">با کاربست رویکرد پدیدارشناسی در تحلیل شبیه‌خوانی با هدف روشن‌سازی شرایط بنیادین تحقق آن، کوشیده‌ایم به این پرسش&nbsp;پاسخ دهیم که: چگونه شبیه‌خوانی با عمل کلام جاری اجراگران و دیگر عناصر اجرایی قوام می‌یابد؟ این نحوه تحلیل متفاوت&nbsp;از نگرشی است که شبیه‌خوانی را صرفاً بر پایه ساختار متنی و ادبی آن تعریف می‌کند. در این مقاله براساس نظریه اشکال&nbsp;پدیداری حضور بازیگر در تئاتر که توسط برت. ا.ُ استیتس ارائه شده، پدیداری حضور اجراگر در شبیه‌خوانی تحلیل و ارزیابی&nbsp;شده است. استیتسک کاربرد پدیدارشناسی را در فهم ساختار صوری اجرای تئاتر از طریق بررسی نحوه حضور بازیگر به عنوان&nbsp;عنصر اصلی یک رویداد تئاتری و به طور خاص عمل کلام جاری در اجرا نشان داده است. وی همچنین سه حالت ضمیری&nbsp;خودبیانی، مشارکتی و بازنمایی را در رویارویی مخاطب با بازیگر در یک اجرای تئاتری معرفی کرده است. این سه حالت&nbsp;ضمیری می‌تواند به عنوان مبنایی در تحلیل چگونگی تجربه یک رویداد تئاتری در یک دوره تاریخی و زمینه فرهنگی، به کار&nbsp;گرفته شود. در چارچوب نظریه مورد اشاره، شبیه‌خوانی قطعه اجرایی سیال و ابَرگونه‌ای میان سه حالت حضور اجراگر است&nbsp;که طی آن مخاطب و اجراگر در پیوندی دینامیک با یکدیگر جهانی مشترک از تجربه و آگاهی را رقم می‌زنند.<br> &nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">Using a phenomenological approach&nbsp;for analyzing Shabihkhani and&nbsp;elucidating the fundamental conditions&nbsp;for its realization, this paper would try&nbsp;to answer the following question: how&nbsp;performer&rsquo;s verbal and performative&nbsp;elements constitute Shabihkhani? This&nbsp;analysis differs from other approaches&nbsp;in that it does not solely rely on textual&nbsp;and literal structure of Shabihkhani. The&nbsp;paper would draw on Bert States&rsquo;s theory&nbsp;on performer&rsquo;s presence in theatre, known&nbsp;as phenomenological modes, to further&nbsp;provide a critical evaluation and analysis&nbsp;of performer&rsquo;s presence in Shabihkhani.&nbsp;States has demonstrated the use of&nbsp;phenomenology in understanding the&nbsp;formal structure of a performance through&nbsp;considering actor&rsquo;s presence on stage as a&nbsp;main theatrical event in general and verbal&nbsp;communication during performance in&nbsp;particular. He also recognizes three modes&nbsp;of confrontation with audience, namely&nbsp;self-expressive mode, collaborative mode,&nbsp;and representative mode. These modes&nbsp;may serve as a basis for providing an&nbsp;analysis of a particular theatrical event in&nbsp;particular era or period of history. Using&nbsp;his theoretical framework, it is claimed&nbsp;here that Shabihkhani provides a cloudlike&nbsp;atmosphere among the three modes&nbsp;in the course of which audience and&nbsp;performer experience a shared experience&nbsp;of the world through a dynamic rapport to&nbsp;each other.</p> پدیدارشناسی, شبیه‌خوانی, تعزیه, برت استیتس, حالت خودبیانی, حالت مشارکتی و حالت phenomenology, Shabihkhani, Ta’zieh, Bert States, self-expressive mode, collaborative mode, representative mode 31 43 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-151&slc_lang=fa&sid=1 Ali Asghar Fahimifar علی اصغر فهیمی‌فر Fahimifar@modares.ac.ir 10031947532846002431 10031947532846002431 No Shahab Pazouki شهاب پازوکی shahabpazouki@gmail.com 10031947532846002432 10031947532846002432 Yes