fa گفتمان نمایشگاه در هنر معاصر ایران (با تحلیل چرخه نمایشگاه «کارِگل»، تهران) تخصصي Special پژوهشي Research <p style="text-align: justify;">از سال 1990 میلادی تاکنون، موضوع &laquo;گفتمان نمایشگاه&raquo;&nbsp;در مباحث نظری هنر معاصر جهان مطرح بوده و در حیطه&nbsp;تمرین، به مثابه فرایندی پویا در تولید مفاهیم فرهنگی مؤثر بوده است. در هنر معاصر ایران به خصوص در دهه اخیر، مباحث&nbsp;مربوط به نمایشگاه و رابطه اثر هنری و بیننده تا حدودی اهمیت یافته، هرچند عملاً نحوه برگزاری نمایشگاه‌ها از روش‌های&nbsp;مدرنیستی فراتر نرفته و نشان دادن ابژه هنری به بیننده در نمایشگاه، همچنان تکرار می‌شود. با این پیش زمینه، مقاله پیش رو به دنبال اثبات فرضیه خود در ارتباط با مباحث نظری چون &laquo;مادیت‌زدایی اثر هنری&raquo; و &laquo;<span style="text-align: justify;">مشارکت گفتمانی&raquo;&nbsp;</span>در برپایی نمایشگاه‌های هنری ایران بوده و با مطالعه موردی نمایشگاه &laquo;<span style="text-align: justify;">کارگِل&raquo; (</span>سومین نمایشگاه از چرخه نمایشگاهی جیغدان‌های بابک گلکار در ایران)، تلاش می‌کند با روش تحقیق کیفی و گردآوری اطلاعات از طریق مشاهدات میدانی و اسناد مکتوب، پاسخگوی سؤالاتی در باب چگونگی برگزاری نمایشگاه، ایجاد گفتمان فرهنگی در هنر امروز ایران و جایگاه بیننده در این فرایند باشد. یافته‌های پژوهشی حاکی از توان بالقوه نمایشگاه‌های هنری ایران است که چنانچه بر پایه حضور بیننده و شناخت دقیق ساختارهای نظری معاصر شکل بگیرند؛ آنگاه در دایره تولید و توزیع پدیده‌های فرهنگی جامعه جایگاه مناسبی را در کنش گفتمانی ایجاد خواهند کرد.</p> <p style="text-align: justify;">From 1990 to the present, the subject&nbsp;of &ldquo;exhibition discourse&rdquo; has been&nbsp;considered both in theoretical discussions&nbsp;and in practice as a dynamic process&nbsp;that is effective in production of&nbsp;cultural concepts. In contemporary art&nbsp;of Iran, especially in recent decades,&nbsp;discussions related to the exhibition and&nbsp;the relationship of art and the audience&nbsp;has been somewhat important; however,&nbsp;practically, organizing exhibition has not&nbsp;been gone beyond modernist methods,&nbsp;and displaying art object to the audience&nbsp;has still a repeating content. With this&nbsp;background, this article seeks to prove its&nbsp;hypothesis in relation to the theoretical&nbsp;discussions such as &ldquo;dematerialization of&nbsp;art work&rdquo; and &ldquo;discursive participation&rdquo;,&nbsp;and as a case study, &ldquo;Of Labour, Of Dirt&rdquo;&nbsp;(the third exhibition of Babak Golkar&rsquo;s&nbsp;exhibition cycle in Iran) is analyzed.&nbsp;Using a qualitative research method and&nbsp;data collection through field observations&nbsp;and written documents, it would try to&nbsp;answer the questions about curating,&nbsp;cultural discourse and place of audience&nbsp;in this process in Contemporary art&nbsp;of Iran. Research&rsquo;s findings indicates&nbsp;the potentials of art exhibitions in Iran&nbsp;and suggests that it is formed on the&nbsp;basis of audience presence and precise&nbsp;understanding of contemporary theoretical&nbsp;structures. It will then create a proper&nbsp;place for discursive action in the circle&nbsp;of production and distribution of cultural&nbsp;phenomena in society.</p> هنر معاصر ایران, جیغدان‌ها, کنش گفتمانی, نمایشگاه‌های هنری contemporary art of Iran, scream pots, discursive action, art exhibitions 89 99 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-146&slc_lang=fa&sid=1 Elham Puriya Mehr الهام پوریامهر elham.puriamehr@gmail.com 10031947532846002452 10031947532846002452 Yes Ashrafalsadat Mousavilar اشرف‌السادات موسوی لر a.mousavilar@alzahra.ac.ir 10031947532846002453 10031947532846002453 No