fa بررسی نقش مایه های آیکونوگرافیک از ورای دو شاهنامه بایسنقری و طهماسبی تخصصي Special پژوهشي Research این مقاله نخست یکی از مفاهیم کلیدی مطالعات آیکونوگرافی با عنوان «دانش نقش مایه ها »، را که از موارد مهم این حوزه مطالعاتی محسوب می شود، معرفی نموده، سپس این مفهوم را از طریق نگاره هایی چند از دو شاهنامه بایسنقری و طهماسبی، از مکاتب هرات و تبریز، به آزمون گذاشته است. با ارائه این فرض که به کارگیری نقش مایه های ادبی از طریق تصویر در مکتب تبریز صفوی در مقایسه با هرات تیموری با حساسیت و دقت چشمگیری انجام شده تا جایی که در باروری و ارتقاء آن نقش مایه ها به نماد نه تنها مؤثر بلکه گزینشی آگاهانه بوده است. This article first discusses one of the key concepts in Iconographical Studies, namely “knowledge of motifs”, and then applies this concept to some paintings in Baisonghori and Tahmasbi Shahnamehs. The article further suggests that the usage of literary motifs in the paintings of Tabriz’s Safavid School, comparing to that of Herat Teimouri School, is done in such a delicate and wonderful manner that the motifs have been improved and turned into symbols. The article, therefore, concludes that the artists of the era were completely aware of the motifs they were selecting. آیکونوگرافی، دانش نقش مایه ها، شاهنامه بایسنقری، شاهنامه طهماسبی، نگارگری Iconography, knowledge of motifs, Baisonghori Shahnameh, Tahmasbi Shsahnameh, painting 99 110 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-24&slc_lang=fa&sid=1 Nahid Abdi ناهید عبدی nahidabdi@gmail.com 100319475328460042 100319475328460042 Yes پژوهشکده هنر