fa مبادی پدیدارشناسی هرمنوتیک در چیدمان تعاملی «وقتی چیزی رخ نمی‌دهد» اثر «ارنستو نتو» تخصصي Special پژوهشي Research <p style="text-align: justify">چیدمان تعاملی، گونه‌ای از بیان‌های هنری جدید است که با حضور مخاطب کامل می‌شود. در این شکل از هنر، مشارکت مخاطب چون عنصر بنیادینی عمل می‌کند که بی‌وجوب آن اثر هنری فاقد موجودیت است. این ارتباط دو سویه به پیدایش هنری تحدیدناپذیر منجر می‌شود که انتظارات سنتی درباره پایداری را درهم می‌شکند. نمونه مورد مطالعه<span style="line-height: 20.8px">در این مقاله </span><span style="line-height: 20.8px">چیدمان «وقتی چیزی رخ نمی‌دهد» اثر «ارنستو نتو»</span><span style="line-height: 20.8px"> </span><span style="line-height: 20.8px">برزیلی است. «نتو»</span><span style="line-height: 20.8px"> </span><span style="line-height: 1.6em">در این اثر از امکانات ابزار جدید بهره می‌گیرد و با درگیرکردن حداکثری قوای حسی مخاطب در ترغیب او به تعامل، صاحب اعتبار می‌شود. نگارندگان بر این باورند که ظرفیت‌های این چیدمان در ایجاد مصالحه بین ذهن و جسم، مصداقی عینی برای نحله پدیدارشناسی هرمنوتیک در فلسفه است، </span><span style="line-height: 20.8px">چون اساس پدیدارشناسی هرمنوتیکی «هایدگر» </span><span style="line-height: 1.6em">نیز بر آشتی انسان با جهان استوار است. به دلیل این قرابت آشکار،  پژوهش حاضر با این پرسش آغاز شد که چگونه می‌توان با ابزار تحلیل پدیدارشناسی هرمنوتیک، تعامل مخاطب و اثر هنری </span><span style="line-height: 20.8px">را در چیدمان «وقتی چیزی رخ نمی‌دهد»</span><span style="line-height: 20.8px"> </span><span style="line-height: 1.6em">تفسیر کرد؟ فرضیه این بود که از دیدگاه پدیدارشناسی هرمنوتیک، مخاطب اثر تعاملی در قالب فاعل بیرونی ظهور نمی‌کند بلکه با تمامی قوای حسی، ماهیت اثر هنری را پذیرفته و بخشی از آن می‌شود. برای دستیابی به هدف تحقیق مبتنی بر توفق مبادی پدیدارشناسی هرمنوتیک در این چیدمان تعاملی؛ اطلاعات به صورت اسنادی گردآوری شد و به روش توصیفی تحلیلی مورد مداقه قرار گرفت. بررسی‌ها نشان داد که مخاطب در پهنه این اثر، موجودیتی تفسیری دارد و دیگر فاعل شناسنده‌ای نیست که با اتکا به ذهنیت معین، مفاهیم اشیاء را تعریف کند؛ او نه فقط با استناد به آنچه چشم می‌بیند بلکه با وثوق به قوای دیگر چون بویایی و لامسه، پذیرنده حقیقت است. در این فرآیند، جسم مخاطب به جزیی از چیدمان بدل می‌شود و این تجانس به یگانگی او با اثر هنری منتهی می‌گردد.</span></p> <p dir="ltr" style="text-align: justify">The interactive installation is a form of novel arts which is made and matured by the presence of audience and interaction. In fact, the audience participation in this form of art acts as a fundamental element without which the artwork would be incomplete and nonexistent. The mutual relationship leads the art to be unrestrained that breaks down the traditional expectations of stability and restriction. In the case study of this paper, the Brazilian artist Ernesto Neto uses the possibilities of this new instrument in one of his interactive installations named “While Nothing Happens” he authenticates his artwork through engaging the audience’s maximum sensory faculties such as sight, tactile and olfactory to encourage him/ her to interact. The authors believe that the qualifications of the installation in terms of reconciling the body and the mind are certainly the objective of the phenomenological thought of philosophy because phenomenological knowledge and especially Heidegger’s phenomenological hermeneutics is based on the reconciliation of the human and the universe. Based on the apparent propinquity of the basis of phenomenological knowledge and the existential philosophy of Ernesto Neto’s interactive installation, the research is initiated with this question: how can one interpret the interaction between the audience and the artwork in “While Nothing Happens” by means of phenomenological hermeneutics analysis? In order to achieve the aim, i.e. finding the phenomenological hermeneutics bases on this interactive installation, the information is documented and then analysed by descriptive-analytical approach. The results show that the audience has an interpretive presence in the arena of the artwork and he/she is not only an identifying subject who defines the concept of an object based on a determined mentality since he/she appreciates the reality not only with referencing to what his/her eye sees but also based on other sensory faculties as tactile and olfactory. The audience’s body is turned into a part of installation elements in so far as he is integrated into the artwork.</p> پدیدارشناسی هرمنوتیک, چیدمان تعاملی, ارنستو نتو phenomenological, hermeneutics, interactive installation, Ernesto Neto 33 46 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-110&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Rahbarnia زهرا رهبر‌نیا Z.Rahbarnia@alzahra.ac.ir 1003194753284600738 1003194753284600738 Yes دانشکده هنر دانشگاه الزهرا Amene Mafitabar آمنه مافی‌تبار otsi_47 @yahoo.com 1003194753284600739 1003194753284600739 No دانشگاه الزهرا