fa فردوسی در آیینه نگارگری ایرانی تخصصي Special پژوهشي Research این مقاله با هدف بررسی جایگاه و شخصیت فردوسی درنگارگری ایرانی تهیه شده است. پرسش اصلی این مقاله این است که فردوسی چه جایگاهی را در هنر ایرانی به خود اختصاص داده است ؟ چه جنبه یا جنبه هایی از شخصیت این شاعر پارسی گوی مورد توجه نگارگران قرار گرفته و چگونه به آن وجوه پرداخته شده است؟ بر این اساس ضمن تدقیق در نگارگری ایرانی، نگاره هایی که شخصیت فردوسی در آنها تصویر شده، انتخاب و تلاش گردید تا ضمن خوانش میان دو متن نوشتاری و تصویری ویژگی های شخصیت فردوسی از آن میان معرفی شود. در سیر این پژوهش مشخص خواهد شد دو ویژگی شاخص فردوسی چون سخنوری و آزادگی وی همواره مورد توجه هنرمندان و مستمسک ایشان برای خلق و آفرینش ادبی و هنری قرار گرفته است. This article is to discuss the status and importance of Ferdowsi in Persian painting. The core question concerns to the place that Ferdowsi has in Persian Paintings? What aspect or aspects of this Persian poet have attracted the painters and how they have showed these aspects? On the basis of this, and through meditation on Persian paintings, those painting in which Ferdowsi is depicted are selected to characterize Ferdowsi’s personality by reading the inter-connected links between textual and pictorial works. In the course of this essay we will expose that two main attributes of Ferdowsi, namely his elocutionary style and his free spirit, have been of great value to the artists and their main sources for artistic or literary creation. فردوسی، شاهنامه، شعر، نگارگری ایرانی، شاهنامه نگاری Ferdowsi, Shahnameh, poetry, Persian painting, Shahnameh painting 71 82 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-14&slc_lang=fa&sid=1 Manijeh Kangarani منیژه کنگرانی Mkangarani@gmail.com 100319475328460021 100319475328460021 Yes دانشگاه الزهرا