fa تحلیل نقاشی‌های پیتر بروگل بر اساس اندیشه میخاییل باختین تخصصي Special پژوهشي Research خنده و طنز در جامعه فلاندر قرن شانزدهم، در زمینه‌های فرهنگی و تاریخی آن، جایگاه ویژه‌ای دارد و پیتر بروگل به عنوان یکی از بزرگترین نقاشان این دوره، این ویژگی جامعه‌اش را به نمایش می‌گذارد. بروگل نقاشی است متعلق به دور‌ه‌ای که میان رنسانس و قرون وسطی قرار دارد و در سال 1604 م به عنوان بزرگ‌ترین هنرمند کمیک توصیف شده است. با این حال، ماهیت هنر بروگل چیزی فراتر از موضوع خنده است. برای رسیدن به درکی عمیق‌تر و به دست آوردن معنایی تازه‌تر از نقاشی‌های او باید آثار او در رابطه با زمینه فرهنگی‌ای که در آن ایجاد شده‌اند، مطالعه شوند؛ یعنی در رابطه با فرهنگ کارناوالی در جامعه فلاندر قرن شانزدهم. میخائیل باختین، زبانشناس روسی قرن بیستم، از شاخص‌ترین نظریه‌پردازانی است که به مفهوم خنده و ماهیت مکالمه در فرهنگ کارناوالی پرداخته است. پژوهش فوق حول این سؤال شکل گرفته است که آیا نقاشی‌های بروگل به نسبت دیدگاه میخاییل باختین درباره فرهنگ قرون وسطی قابلیت انطباق دارد؟ بر این اساس آثاری از پیتر بروگل با تکیه بر دیدگاه ویژه باختین یعنی فرم، نمادهای کارناوالی و نیروهای زاینده در این پدیده با رویکردی تحلیلی تطبیقی مورد بررسی قرار گرفته است و در این راه از آثار تصویری، اسناد و منابع مکتوب بهره برده است. حاصل تحقیق نمونه‌هایی از انطباق عناصر شکل‌دهنده تفکر باختین با درو نمایه برخی آثار بروگل را در معرض نمایش قرار می‌دهد. Irony and laughter had a special place in 16th century Flanders society, and Pieter Bruegel as one of the greatest painters of this era displays this quality of his society. Bruegel was a painter between the times of middle ages and the Renaissance. In 1604 he was portrayed as the greatest comic artist of his time however, the nature of his art is something beyond the laughing subject and for reaching a deeper understanding and obtaining new meanings out of his works they must be studied in terms of cultural context – the carnival culture in 16th century Flanders – which they were made in. In this essay Mikhail Bakhtin’s points of view are used as a proper theoretical structure for surveying the works of Bruegel. <div>Bakhtin’s theories cover various and widespread contexts and they have great richness. The focus of this essay is on Bakhtin’s notion and his special point of view toward the carnival and grotesque realism. Bakhtin’s carnival is the emanation of carnival spirit in cultural productions such as painting and literature. The main idea of Bakhtin’s work in carnival comedy and grotesque realism is to depict human body that relates to power disposal and rebirth in carnival. </div><div>As Bakhtin says, carnivalesque is the primary result of native, local or public culture which people intend to and help by its formation. Accordingly, by surveying carnival forms and symbols, meaningful correspondence can be made between works of art like Bruegel’s and carnival literature of Bakhtin. As a result, research method used in this essay is an adaptive one and the analysis is done by using written the documents and sources. </div> باختین, بروگل, کارناوال, رئالیسم گروتسک, منطق گفتگویی Bruegel, Bakhtin, grotesque realism, dialogism 31 52 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-102&slc_lang=fa&sid=1 Jamal Arabzadeh جمال عرب‌زاده Jamalarabzadeh @yahoo.com 1003194753284600594 1003194753284600594 Yes دانشگاه هنر تهران Kambiz Mousavi Aghdam کامبیز موسوی اقدم cmaghdam@yahoo.com 1003194753284600595 1003194753284600595 No دانشگاه هنر تهران Sharareh Eftekhari Yekta شراره افتخاری یکتا sheriyekta11@yahoo.com 1003194753284600596 1003194753284600596 No دانشگاه هنر تهران