fa مقایسه مفهوم غایتمندی در مقدمه و دقیقه سوم تحلیل امر زیبا در نقد قوه حکم و نتایج ناشی از آن تخصصي Special پژوهشي Research یکی از دغدغه‌های بنیادین کانت در نقد قوه حکم، مسئله غایت‌شناسی است. غایت به عنوان امری که در فلسفه‌های قدیم به ویژه فلسفه ارسطو و پیروان وی یکی از ارکان مهم دستگاه‌های فلسفی را تشکیل داده بود، در فلسفه‌های جدید و به ویژه توسط دکارت و اسپینوزا از قلمرو تبیین فلسفی عالم کنار گذاشته شد. کانت به عنوان پرچمدار فلسفه جدید در نقد قوه حکم دوباره به مسئله غایت و غایتمندی باز می‌گردد. او معتقد است که غایت‌شناسی یکی از ارکان اصلی قوه حاکمه تأملی است. مقاله حاضر به این مسئله می‌پردازد که آیا غایت‌شناسی که از همان ابتدا در مقدمه نقد قوه حکم رنگ و بویی متافیزیکی و منطقی دارد می‌تواند با غایت و غایتمندی مطرح شده در دقیقه سوم نقد قوه حکم مرتبط باشد؟ در صورت تبیین ارتباط مذکور، نتیجه حاصل از این ارتباط چیست؟ One of Kant’s basic concern in the critique of judgment is teleology. Purpose as subject of investigation in Aristotle and his followers was completely put aside in the justification of world by the modern philosophers such as Descartes and Spinoza. Kant as the leader of modern philosophy in the Critique of Judgment again comes back to purpose and purposiveness. He believes that teleology is the principle of reflective faculty of judgment. This paper concerns with this problem that whether the concept of teleology, raised with metaphysical tint from the start, has any connection with purpose and purposiveness in the third moment or not? If this connection is proved, what will its results be? کانت, زیبایی, غایت‌شناسی, غایت, غایتمندی Kant, beauty, teleology, purpose, purposiveness 21 30 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-101&slc_lang=fa&sid=1 Saeed Hajrashidian سعید حاج رشیدیان hacisaeed@yahoo.com 1003194753284600587 1003194753284600587 Yes دانشگاه بوعلی سینا Ali Salmani علی سلمانی alisalmani0918@yahoo.com 1003194753284600588 1003194753284600588 No دانشگاه بوعلی سینا