fa تحلیل شیوه‌های قلمروزدایی از کانون‌های روایی تصویر در سینمای ترنس مالیک، مبتنی‌بر دیدگاه ژیل دلوز (نمونه‌های موردی: شوالیهٔ جام‌ها، آوا به آوا) تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <span lang="AR-SA"><span style="color:black">پژوهش حاضر به تحلیل شیوه‌های قلمروزدایی از کانون‌های روایی تصویر در سینمای ترنس مالیک می‌پردازد و در آن تأکید بر </span></span><span lang="FA"><span style="color:black">منظری</span></span> <span lang="AR-SA"><span style="color:black">دلوزی خواهد بود. ژیل دلوز نظریه&rlm;پرداز نام&rlm;آور فلسفه و سینما با مطرح کردن مفاهیمی &rlm;چون تصویر‌ـ‌حرکت، تصویر‌ـ‌زمان و برساخت قلمروزدایی،<b> </b>چگونگی گسست از روایت‌های سنتی و&rlm;&rlm;&rlm;&rlm;&rlm;&rlm; ایجاد &rlm;فضاهای تفسیری نو در سینما را قابل تحلیل کرده است. مالیک که به سبک بصری منحصربه‌فرد و شاعرانگی در ارائهٔ تم‌های فلسفی شهرت دارد، در آثار منتخب &rlm;&rlm;&rlm;&rlm;&rlm;&rlm;این&rlm; پژوهش شامل <i>شوالیهٔ جام‌ها </i>(2015)<i> و آوا به آوا </i>(2017)<i>،</i> از تصاویری بداهه و شیوه&rlm;هایی غیرخطی پیکربندی روایی بهره می‌برد که می‌تواند نوعی بازتعریف قلمرو در برساخت تصویر سینمایی باشد. بنابراین پژوهش حاضر به دنبال پاسخی برای &rlm;&rlm;&rlm;&rlm;&rlm;&rlm;این&rlm; پرسش است: &laquo;آیا شیوه‌های قلمروزدایی از کانون‌های روایی تصویر در سینمای ترنس مالیک، از منظری دلوزی قابل تحلیل است؟&raquo; قلمروهای تصویری در سینمای مالیک مدام تغییر می‌کنند، کانون‌های روایی گسسته‌اند و این حالت قلمروزدا در شیوهٔ روایی او، نوعی سوبژکتیویته یا ادارک فلسفی و شهودی را توسط تصویر نمایان می‌کند که می‌تواند تجربه‌ای دیگرگونه‌ از تماشای فیلم باشد. انتظار می‌رود پژوهش کیفی حاضر با تحلیل این نمایش بصری نشان دهد که چگونه تصاویر‌ـ‌حرکتی و تصاویر‌ـ‌زمانی از قلمرو خود خارج شده، در قلمروهای دیگر برساخته می‌شوند و چرا این قلمروزدایی از کانون‌های روایی در فیلم‌های مالیک به‌طور مستقیم با نظریه‌های دلوز هم&rlm;خوان است. این‌گونه بداعت فضای فکری‌/ بصری ارائه شده در سینمای مالیک، آن را&nbsp; مستعد بازتعریف روایتگری در تصویر سینمایی‌ خواهد کرد.</span></span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:normal"><span style="color:black">This study analyzes the methods of deterritorialization from the narrative centers of the image in the cinema of Terrence Malick, with a particular emphasis on a Deleuzian perspective. Gilles Deleuze, the renowned philosopher and film theorist, with his concepts of the <b>movement-image</b>, the <b>time-image</b>, and the construct of <b>deterritorialization</b>, provided a framework for analyzing the rupture from traditional narratives and the creation of new interpretive spaces in cinema. Malick, known for his unique visual style and poetic presentation of philosophical themes, utilizes improvised images and non-linear narrative configurations in the selected works of this study, namely <i>Knight of Cups</i> (2015) and <i>Song to Song</i> (2017). This approach can be seen as a redefinition of territory in the cinematographic image. Therefore, this research seeks to answer the question: &quot;Are the methods of deterritorialization from the narrative centers of the image in Terrence Malick&#39;s cinema analyzable from a Deleuzian perspective?&quot;</span></span><br> <span style="line-height:normal">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;<span style="color:black">The visual territories in Malick&#39;s cinema are in constant flux, and the narrative centers are fragmented. This deterritorialized state in his narrative style reveals a kind of subjectivity or a philosophical and intuitive perception through the image, which can lead to a different kind of film-watching experience. This qualitative study is expected to demonstrate, through the analysis of this visual display, how <b>movement-images</b> and <b>time-images</b> exit their own territories, are reconstituted in other territories, and why this deterritorialization from narrative centers in Malick&#39;s films is directly aligned with Deleuze&#39;s theories. This, in turn, suggests that the inventiveness of the intellectual/visual space presented in Malick&#39;s cinema makes it amenable to a redefinition of storytelling in the cinematographic image.</span></span><br> <span style="line-height:normal"><span style="color:black"></span></span></span></span></div> ترنس مالیک, ژیل دلوز, تصویر‌ـ‌زمان, تصویر‌ـ‌حرکت, آژانسمان, قلمروزدایی. Terrence Malick, Gilles Deleuze, Time-image, Movement-image, Assemblage, Deterritorialization 41 58 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-10811-1&slc_lang=fa&sid=1 Saman Sadr Eshkevari سامان صدر اشکوری eshkevari.saman@gmail.com 10031947532846007967 10031947532846007967 Yes Department of Performing and Visual Arts, Kamal-ol-Molk Institute of Higher Education, Nowshahr, Iran. Faraz Fallahnezhad فراز فلاح نژاد fallahnezhadfaraz@gmail.com 10031947532846007968 10031947532846007968 No Department of Performing and Visual Arts, Kamal-ol-Molk Institute of Higher Education, Nowshahr, Iran. Mehdi Khabbazi Kenari مهدی خبازی کناری mkenari@yahoo.com 10031947532846007969 10031947532846007969 No Department of Educational Sciences, Faculty of Humanities and Social Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran