fa رویکرد میان فرهنگی در نقد هنر تخصصي Special پژوهشي Research نگره تاریخ و نقد هنر جهانی در بستر دانشگاهی همواره بر بستری از اندیشۀ غربی استوار بوده، و کتب آموزشی این رشته‌ها نیز بیشتر بر دوره‌های مختلف تاریخ هنر اروپا و امریکا متمرکز بوده‌اند. در دهه‌های اخیر این معادله تغییر کرده و ورود پژوهشگران از فرهنگ‌های مختلف به عالم تاریخ هنر دامنۀ جغرافیایی و مفهومی این شاخه را گسترش داده و توجه بیشتر به هنر دیگر فرهنگ‌ها و ملل را در شمار اولویت‌های آن قرار داده است. این مقاله مروری بر رویکرد میان فرهنگی در نقد هنر است که اساس آن بر این استوار است که تعاریف و جلوات هنر نزد ملل و جوامع مختلف یکسان نیست؛ و بنابراین چارچوب‌های نقد هنری غربی برای بررسی این اشکال متنوع هنری کافی و مفید به ‌نظر نمی‌رسد. رویکردهای میان فرهنگی به طور عمده بر بافتار اثر تأکید دارند، و این بافتار بیشتر از زاویۀ انسان‌شناسی مورد بررسی قرار می‌گیرد. در رویکردهای میان‌فرهنگی، هدف مطالعۀ هنر «فی نفسه» نیست، بلکه درک  «مردمان» از طریق آثارشان است. بنابراین هنر در بسترهای اصلی آفرینشش مورد  خوانش قرار می‌گیرد، و نه در انزوا و منتزع از خاستگاه خود. این خوانش به مخاطب امکان می‌دهد که آثار را چنان که خالقانشان می‌خواسته‌اند، ببینند، و نه تنها در حکم کنجکاوی، بلکه به مثابه تجلیات پیچیده معانی متافیزیکی، فرهنگی، و عاطفی یک فرهنگ. در بستر نقد هنری معاصر، توجه به چنین رویکردی می تواند نقد هنری را در بستر آموزش و تجربه غنا و توان بیشتری ببخشد. Academic disciplines of art history and art criticism are generally based on Western canon, the textbooks for these disciplines –internationally- being mostly focused on a historical study of Western art and its underlying aesthetic principles. In recent decades, however, this situation has changed, and as researches from various cultural backgrounds have gradually joined these disciplines, a heightened awareness regarding non-western art and aesthetics has been raised. Cross-cultural art criticism is based on the notion that the definitions and manifestations of art differ in various nations and cultures, and therefore a standard, Western framework for art criticism might not be applied to all of these various practices and worldviews. Cross-cultural approach underlines contextual studies and mostly favors anthropological approaches and methodologies. It does not study the work of art per se and in isolation, but its aim is to understand the people through their works of art. Therefore, the works of art should be studied in regards to their original context, and be viewed in the same way that their creators viewed them. The work of art is not a subject to study out of sheer curiosity, but it is a manifestation of complex metaphysical, social, and emotional issues of a certain culture. نقد هنر, نقد میان‌فرهنگی, انسان شناسی هنر, زیبایی‌شناسی غیر غربی, مطالعات پسااستعماری art criticism, cross-cultural criticism, visual anthropology, non-western 7 22 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-69&slc_lang=fa&sid=1 Helia Darabi هلیا دارابی 1003194753284600329 1003194753284600329 Yes Mehdi Hoseini مهدی حسینی 1003194753284600330 1003194753284600330 No