fa هردر و بازارزیابیِ مجسمه همچون هنرِ لمسی تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;">هدفِ اصلی این مقاله دستیابی به تبیینی نو از چیستی هنرِ مجسمه و جایگاهِ آن در میانِ هنرها از راهِ بازیابی و بررسی اهمیتِ کمابیش مغفول مانده حسِ لمس در تجربه این هنر است. این موضوع نزدِ یوهان گوتفریت هردر، فیلسوفِ آلمانی سده هجـدهمِ میلادی، با تمرکز بر ادعـای کانونی او در رساله مجسمه: دریافتهایی درباره فرم و ریخت از رؤیای صورتبخشِ پیگمالیون پی گرفته می</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;">‌</span></span><span style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;">شود؛ در آن رساله هردر پای می</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;">‌</span></span><span style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;">فشارد که مجسمه اولاً و اساساً هنری است لمسی و درست از همین رو از اهمیتی ممتاز در میانِ هنرها برخوردار است. در پژوهشِ حاضر پس از ارائه گزارشی کوتاه از پیشینه بحث درباره سنجشِ هنرها نسبت به هم در سده هجدهمِ میلادی و کاوشِ موضعِ هردر در نسبت با این پیشینه، چنین تبیین می</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;">‌</span></span><span style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;">گردد که او با پیش نهادنِ مفهومِ نیرو به منزله معیارِ اصلی سنجشِ هنرها و همخوان دانستنِ حسِ لمسِ ما با نیروی مبهمِ هستی، مجسمه را هنری برخوردار از توانِ بنیادین برای به چنگ آوردنِ این نیرو قلمداد می</span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;">‌</span></span><span style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;">کند. </span></span><span style="letter-spacing:-.05pt;"><span style="color:black;"><span style="font-size:11.5pt;"></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;">The main objective of this essay is to re-examine&nbsp;the nature of sculpture and its importance&nbsp;among arts via retrieving and studying&nbsp;the relatively neglected importance of touch&nbsp;in the experience of this art. This objective is&nbsp;pursued according to eighteenth-century German&nbsp;philosopher, Johann Gottfried Herder, by&nbsp;focusing on his Sculpture: Some Observations&nbsp;on Shape and Form from Pygmalion&rsquo;s Creative&nbsp;Dream, where he insists that sculpture is&nbsp;originally a tactile art, and therefore has a distinct&nbsp;position among arts. In the present essay,&nbsp;after giving a short account of the background&nbsp;of the dispute over comparison of arts in eighteenth&nbsp;century, and inquiring Herder&rsquo;s stance&nbsp;in this dispute, it is explained that he, by proposing&nbsp;the concept of force to be the chief criterion&nbsp;for judging arts, and by claiming that&nbsp;our sense of touch corresponds to the obscure&nbsp;force of Being, concludes that sculpture is an&nbsp;art with fundamental potential to perceive this&nbsp;force.</div> تجربه لمسی, فلسفه هنر سده هجدهم, لمس, مجسمه eighteenth-century philosophy of art, sculpture, tactile experience, touch 57 67 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-250&slc_lang=fa&sid=1 Bardia Heidari بردیا حیدری bardiiia1392heidarri@gmail.com 10031947532846004370 10031947532846004370 Yes