fa استتیک پرفورمنس در تعزیه و تماشاگران زن تخصصي Special پژوهشي Research <div align="right" style="direction: rtl"> تعزیه، به عنوان یک نمایش آئینی مهم‌ترین نماینده فرهنگ سنتّ اجرایی دینی در ایران است.گر چه تعزیه همواره یا از منظر آئینی و یا از منظر استتیک تئاتر مورد تحقیق قرار گرفته است، اما نشانه‌های آئینی و تئاتری در تعزیه مانند همه‌ نمایش‌های مذهبی در هم آمیخته است. در این مقاله، با در نظر گرفتن ترکیب این دو مؤلفه در اجرای تعزیه، قصد من این است که نشان دهم چگونه، از منظر استتیک پرفورمنس، تماشاگر و بازیگر تعزیه در یک پیوند دینامیک با هم قرار دارند به‌گونه‌ای که تماشاگر تعزیه به نوبه خود نیز بازیگر است و بازیگر در تعزیه خود تماشاگر. از این منظر می‌شود نقش تماشاگران، به خصوص تماشاگران زن، تعزیه را تعریفی جدید کرد.  بازیگران و تماشاگران تعزیه با قرار گرفتن در هر اجرا، که زمان و مکان خود را داراست، یک فضای بینابینی «لیمینال» را تجربه می‌کنند . قصد دیگر در این مقاله این است که نشان داده شود چگونه این خصیصه کارکرد دیالکتیکی دوگانه‌ای بر روی تماشاگران به خصوص تماشاگران زن، دارد؛ به طوری که از یک طرف هویت‌های اجتماعی و فرهنگی‌شان را تکرار و تثبیت می‌نماید و از طرف دیگر خود را از حضور زندگی روزمره، میثاق‌ها، و هنجارهای آن جدا می‌کند. </div> Ta’ziyeh as a ritual performance is the most significant representation of the Iranian traditional- religious culture. Although Ta’ziyeh has been mostly researched either from the ritual or theatre aesthetic perspective, the ritual and theatrical elements in Ta’ziyeh, as other religious plays, are interwoven. Considering this interweaving, the aim in the following article is to show how, from the aesthetical point of view, there are a dynamic relationship between actor and audience in such a way that the audience is a co-player and the actor is a co-audience in Ta’ziyeh. In this way, it can be redefined anew the role of audience, specifically female audience. By participating in each performance,which has its own time and place, the audience and performers in Ta’ziyeh are able to experience a “liminal” and “in between” time and space. Regarding this aspect, the other aim is to demonstrate how this feature has a double -dialectic function on the audience, particularly female audience. On the one hand they repeat and stabilize their social and cultural identities on the other they segregate themselves from the daily life and its belonging conventions and norms. تعزیه, تماشاگران زن, تعامل تماشاگر و بازیگر, اجرای فرهنگی Ta’zyeh, female audience, audience-actor interaction, liminal, cultural performance 19 25 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-64&slc_lang=fa&sid=1 Narges Hashempour نرگس هاشم‌پور hashnarges@yahoo.com 1003194753284600265 1003194753284600265 Yes