Kimiya-ye-Honar

fa مرزهای تصمیم ناپذیر (پاررگون) در نقاشی: نقد واساز بر نمونه هایی از آثار تجسمی معاصر ایران Undecidability Boundaries (Parergon) in Painting: Reading Examples of Contemporary Iranian Visual Art تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">این پژوهش، در جهت شناخت و دستیابی به نظریه خوانش متن (اثر تجسمی) از نقطه‌نظر واساز است. با توجه به متون دریدا، می‌توان نظریه او را در تحلیل اثر تجسمی به سه بخش عمده خلاصه کرد: زمینه یا ماده اثر، نشانه‌های ‌اثر که به‌صورت ردپا فرایند دلالت را طی می‌کنند و در نهایت، پاررگون که مرزهای اثر و محدوده آن‌را تعریف کرده و به صورت گسترده‌تر مرزهای میان هنر و غیر هنر می‌سازد. از نقطه نظر واساز هر یک از سه مفهوم ذکر شده تفسیر اثر را در فرایند معناسازی تصمیم‌ناپذیر می‌کند. این پژوهش، به مفهوم پاررگون که ابتدا در نقد سوم کانت مطرح شده می‌پردازد سپس واسازی دریدا از این مفهوم را برای تحلیل و خوانش آثار تجسمی منتخب به کار می‌برد. به این ترتیب و با توجه به مفهوم پاررگون هنر واجد معناهای تازه می‌شود و امکان گسترش به حوزه‌های دیگر را پیدا می‌کند. در نقد عملی سه اثر از نقاشی‌های علیرضا اسپهبد، یک اثر از اسماعیل شیشه‌گران و یک اثر از بابک گلکار مورد تحلیل قرار می‌گیرند. آثار اسپهبد و شیشه‌گران با محوریت متن و آثار گلکار با محوریت مؤلف مورد واکاوی مفهوم پاررگون قرار می‌گیرند. تحلیل این نمونه آثار، تلاشی در جهت توضیح جایگاه هنر معاصر ایران است که در پی یافتن الگوی زیباشناسی بر‌می‌آید.</div> <div style="text-align: justify;">This study is in fact an attempt made to come to an understanding and achieve a theory of text interpretation (that of the Visual Arts, here) from a deconstructive perspective. On the basis of Derrida’s work, one can sum up his theory with regard to the analysis of the visual work in three main areas: the context, background, or material of the work, signs of the work that pursue the signification process in form of traces, and, eventually, Parergon that defines the limits of the work and its scope and, more generally, that of the art and non-art. From a deconstructive perspective, each of the three aforesaid concepts does in fact render the interpretation of the work undecidable in the process of signification. This study first delves into the concept of Parergon, which is originally introduced in Kant’s third Critique, and then applies Derrida’s interpretation and analysis of it to its own selected works of art. Thus, with regard to the concept of Parergon, art comes to intake new meanings and also gain the possibility of expanding into other fields and areas. In the practical criticism conducted by this study, three of the paintings created by Alireza Espahbod, one by Ismail Shishehgaran, and one by Babak Golkar are put to analysis. The works of Espahbod and Shishehgaran are delved into on the basis of the concept of Parergon and with the centrality of text, while this is done to Golkar’s work with the centrality of the author. The analysis of these case works can be considered as an attempt to give an account of the status of Iran’s contemporary art by seeking its own aesthetic paradigm.</div> اسماعیل شیشه گران, بابک گلکار, پاررگون, خوانش اثر تجسمی, دریدا, علیرضا اسپهبد, واسازی Alireza Espahbod, Babak Golkar , Derrida, Ismail Shishehgaran, parergon, reading of visual art 57 69 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-199&slc_lang=fa&sid=1 Firoozeh Sheibani Rezvani فیروزه شیبانی رضوانی firoozehsheibani@gmail.com 10031947532846002762 10031947532846002762 Yes