Kimiya-ye-Honar

fa بررسی تأثیرات تراژدی در داوری های اخلاقی و شناختی از منظر دیوید هیوم Studying the Effects of Tragedy in Moral and Cognitive Judgments According to David Hume تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">یکی از آثار دیوید هیوم، فیلسوف تجربه‌گرای اسکاتلندی قرن هجدهم، مقاله بسیار کوتاهی است با عنوان «درباره تراژدی». در غالب پژوهش‌ها با موضوع بررسی نظرگاه هیوم درباره تراژدی، این مقاله جایگاهی مرکزی دارد. هیوم با این پرسش مقاله را آغاز می‌کند که چگونه تراژدی با وجود انفعالات ناگوار و دردآوری که برمی‌انگیزد، هم‌چنان لذت‌بخش است؟ این مسئله او را بر آن می‌دارد که بر موضوع تراژدی و رابطه آن با انفعالات تمرکز کند. تاکنون نظر هیوم درباره این رابطه به شکل‌های متنوعی صورت‌بندی شده است که یکی از مشهورترینِ آن‌ها فرضیه تبدیل هیوم است. بر مبنای این فرضیه، انفعالات ناگوار به واسطه تمهیدات سبکی و بلاغی تراژدی به انفعالات لذت‌بخش تبدیل می‌شوند. این فرضیه در طول سالیان دستخوش تصدیق‌ها، انکارها، اصلاحات و تغییرات متعددی شده‌ است و موافقان و مخالفان خود را داشته است. اما در غالب موارد موافقان و مخالفان این فرضیه در این نکته اتفاق نظر دارند که تراژدی از طریق تمهیدات شاعرانه‌ و بلاغی-سبکی دست به تولید لذت می‌زند. این نظرگاه تا جایی پیش می‌رود که همه کارکردها و تأثیرات تراژدی به کارکردها و تأثیرات ذوقی و زیباشناسیک با محوریت تولید لذت تقلیل می‌یابد. این مقاله بنا دارد تا از سه طریق کارکردها و تأثیرات دیگر تراژدی از منظر هیوم را بررسی کند. اول با جستجوی بیشتر در مقاله «درباره تراژدی» که بخش‌هایی از آن پنهان‌تر مانده‌اند، دوم با بررسی آرای هیوم در باب تراژدی که در نوشته‌های دیگر او پراکنده شده است و سوم با استقرار مقاله «درباره تراژدی» در گستره فلسفه هیوم، و هم‌سنجش آرای هیوم درباره تراژدی با آرای فلسفی دیگر او. و از این طریق امیدواریم تا از یک سو امکان بررسی تأثیرات دیگر تراژدی نزد هیوم، به ویژه تأثیرات در داوری‌های شناختی و اخلاقی را وارسی کنیم و از سوی دیگر امکان بازنگری در فرضیه تبدیل هیوم را بیازماییم.</div> <div style="text-align: justify;">David Hume, the Scottish empiricist, wrote a very short essay called “Of Tragedy”. It is always treated as an important text when discussing Hume’s view on tragedy. Hume begins the essay with the following question: why is it that tragedy is pleasurable, in spite of the painful passions it causes? Hume focuses on tragedy and its relationship with passions. So far Hume’s view on this relationship has been formulated in many different ways, one of which is Hume’s conversion theory. According to this theory, painful passions are turned into pleasurable ones using stylistic and formal rhetorical means. This view has been constantly proved, disproved, edited and changed by either its supporters or its critics. However, in most cases, the supporters or the critics agree that tragedy induces pleasure using poetic or rhetoricalstylistic means. This view goes on to argue that all the functions and effects of tragedy should be reduced to functions and effects of taste and aesthetic, focusing on the production of pleasure. This paper tries to explore other effects of tragedy according to Hume. First I would analyze and explore the ignored parts of the “Of Tragedy” essay, then I look into Hume’s thoughts on tragedy, scattered over other Humean texts and finally, I would situate Hume’s essay in the broader context of Hume’s philosophy to compare his other philosophical ideas with those focusing on tragedy. This way we can analyze other effects of tragedy according to Hume, especially its effects in the domain of cognition and mortality, and also find a way to reconsider Hume’s conversion theory.</div> انطباع, انفعال, باور, تراژدی, داوری, دیوید هیوم, فرضیه تبدیل هیوم tragedy, David Hume, passion, impression , Hume’s conversion theory, belief, judgment 75 86 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-188&slc_lang=fa&sid=1 Milad Roshani Payan میلاد روشنی پایان milad.roshany@gmail.com 10031947532846002390 10031947532846002390 Yes