fa نسبت «آفرینش هنری » نزد کانت و هایدگر با معنای «روایت » در نظر ریکور تخصصي Special پژوهشي Research در دوران مدرن آفرینش هنری، تحت تأثیر کانت، اغلب امری نبوغ ‌آمیز و سوژه محور فهم می‌شود، آفرینشی مستقل و مقدس. نزد او معنای آفرینش مترادف عمل ترکیب در قوه متخیله است. این قوه تشتت شهودات حسی را منظم کرده و در قالب مقولات فاهمه وحدت می‌بخشد. این ترکیب یا وحدت بخشی یک سوی آفرینش است و دیگر سو هنرمندِ نابغه است. نزد هایدگر اما آفرینش هنری به نوعی در کارکردهای فرهنگی هنر نمایان می‌شود. به عبارت دیگر آفرینش هنری به معنای نشان دادن، بیان کردن و پیکره بندیِ مجدد عناصر فرهنگی یا سبکِ زندگی خود را نشان می‌دهد. سرآخر آفرینش هنری برای ریکور زایش یا نوآوری در معنا تعریف می‌شود. نوآوری در معنا به دو شکل پدید می آید یکی استعاره و دیگری داستان. استعاره روابط جدیدی بین چیزها برقرار می‌کند و جهان را باز تعریف کرده به معنای جدید می‌رسد. و داستان (با عملی شبیه به ترکیب در تفکر کانت) یک مجموعه حوادث و کنشها را در رابطه علی مشخص و زمانمند وحدت می‌بخشد و کلی معنا‌دار بوجود می‌آورد. به این ترتیب داستان تنها یک نوع ادبی هنری نیست و نوعی تفکر است. تفکری که حوادث و کنشها را در رابطه علی و زمانمند در کنار هم قرار می‌دهد و ادراک ما را از خود و جهانِ پیرامون بر‌می‌سازد. پس رابطه آفرینش هنری با داستان رابطه عمل با قالبِ عمل نیست بلکه آمیزشی هستی‌شناسانه در کار است. از مرور معنای آفرینش هنری نزد کانت، هایدگر و ریکور به این نتیجه می‌رسیم که نوع آفرینش هنری که ریکور با سود جستن از آراء کانت (ترکیب ) و هایدگر (زمانمندی) مطرح می‌کند به شکل قابل توجهی جامع‌تر از مدل کانت و هایدگر است و بین آفرینش هنری و روایت نسبت مشخصی برقرار می‌شود.&nbsp; <div style="text-align: justify;">Artistic creation is normally&nbsp;understood as subjective work of a&nbsp;genius; consequently an independentholy&nbsp;creation. Such an understanding&nbsp;is mainly due to Kant&rsquo;s conception of&nbsp;aesthetic experience. In his point of view,&nbsp;artistic creation is equal to &ldquo;synthesis&rdquo; of&nbsp;productive imagination. Perceptions of&nbsp;intuition are schematized and synthesized&nbsp;by imagination to be categorized in&nbsp;understanding. Heideggerian conception&nbsp;of artistic creation is related to cultural&nbsp;(lifestyle) functions of art. In fact, artistic&nbsp;creation means manifesting, articulating,&nbsp;and reconfiguring lifestyle. Ricoeur equals&nbsp;creation with innovation in meaning that&nbsp;happens in two main ways: metaphor&nbsp;and narrative. Metaphor establishes new&nbsp;connections between ideas or things and&nbsp;through these new associations redefines&nbsp;the world. In seemingly the same process,&nbsp;emplotment (in the same action as Kant&rsquo;s&nbsp;synthesis) gives order to set of actions&nbsp;or events in a specific causal relations&nbsp;and specific temporality in order to make&nbsp;a whole which is called story. Ricoeur&nbsp;believes that configurational mode of&nbsp;thinking is one of the main modes of&nbsp;conception that is responsible for gathering&nbsp;together or configuring actions or events.&nbsp;Therefore, story is not only an artistic&nbsp;genre but it is a mode of thinking that is&nbsp;related to artistic creation. Reviewing&nbsp;Kant and Heidegger on artistic creation&nbsp;and comparing their approach with&nbsp;Ricoeur we come to the conclusion that the&nbsp;latter&rsquo;s theory of artistic creation seems to&nbsp;be more comprehensive, connecting the&nbsp;artistic creation with narrative.</div> آفرینش هنری, کانت, هایدگر, ریکور, روایت artistic creation, synthesis, configuration, narrative, narrative thinking 23 33 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-184&slc_lang=fa&sid=1 Majid Heidari مجید حیدری mjd_heidary@gmail.com 10031947532846003408 10031947532846003408 Yes MohammadReza Rikhtegaran محمدرضا ریخته گران rikhteg@yahoo.com 10031947532846003409 10031947532846003409 No