fa بررسی مفهوم سوژه و خشونت بر خود: مطالعه موردی دو فیلم «پرتقال کوکی» و «اینک آخرالزمان» تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">اهمیت مفهوم سوژه در عصر روشنگری و ایمان به برتری خرد آدمی، در برهه‌های مختلف تاریخ دستخوش تردیدهای متعدد شد. از جمله در پایان دهه شصت و دهه هفتاد در آمریکا با اوج‌گیری مناسبات قدرت در جامعه و نظریه‌های افرادی چون میشل فوکو که نقش محوری سوژه را به نفع وجود گفتمان‌ها تقلیل دادند؛ شاهد خیزش جنبش‌های مدنی‌ای هستیم که خواستار آزادی اقلیت‌ها و کاهش روابط مبتنی بر اقتدار در جامعه هستند. به موازات آن در سینما نیز شاهد ساخت فیلم‌هایی در نقد اثرات خشونت‌بار ساختارها از جمله اثرات خشونت‌بار خود سینما در از بین بردن مفهوم سوژه‌ایم. در این مقاله با استفاده از روش توصیفی -‌ تحلیلی، به واکنش سوژه در برابر این خشونت ساختاری در دو فیلم دهه هفتاد آمریکا؛ پرتقال‌کوکی (1971) و اینک‌آخرالزمان (1979) پرداخته می‌شود و این فرضیه به اثبات می‌رسد که خود ویرانی شخصیت‌های اصلی هر دو فیلم واکنشی در جهت باز پس‌گیری مفهوم سوژه و به دست آوردن قدرت اثرگذار و مرکزمحورانه آن‌ است.<br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;">The significance of the concept of the&nbsp;subject and the belief in the superiority&nbsp;of human reason have been called into&nbsp;question during various historical periods.&nbsp;For example, in the late 1960s and 1970s in&nbsp;the United States with the advent of power&nbsp;relations and theories by such individuals&nbsp;as Michel Foucault, who reduced the&nbsp;central role of the subject in the interest&nbsp;of discourse, we observe the rise of civil&nbsp;movements that call for the freedom of&nbsp;minorities and the elimination of powerbased&nbsp;relations. At the same time, the&nbsp;cinema also witnessed the production of&nbsp;films criticizing the violent consequences&nbsp;of structures, including the violent effects&nbsp;of cinema itself on the elimination of the&nbsp;concept of the subject. In this paper, we&nbsp;explore the reaction of the subject to this&nbsp;structural violence in two American films&nbsp;of the 1970s, &ldquo;A Clockwork Orange&rdquo;&nbsp;(1971) and &ldquo;Apocalypse Now&rdquo; (1979),&nbsp;using a descriptive-analytical method. The&nbsp;hypothesis that the self-destruction of the&nbsp;main characters of both films is a reaction&nbsp;intended to regain the concept of the&nbsp;subject and its effective and central power&nbsp;is confirmed as a result of this research.</div> اینک آخرالزمان, پرتقال کوکی, خشونت بر خود, ساختار سینمایی, سوژه فوکویی self-destruction, foucault’s subject, cinematic structure, “A Clockwork Orange”, Apocalypse Now” 41 56 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-176&slc_lang=fa&sid=1 Sepideh Sami سپیده سامی SepideSami@yahoo.com 10031947532846002323 10031947532846002323 Yes Behrooz Mahmoodi Bakhtiari بهروز محمودی بختیاری Mbahktiari@ut.ac.ir 10031947532846002324 10031947532846002324 No