:: دوره 2، شماره 6 - ( بهار 1392 ) ::
جلد 2 شماره 6 صفحات 63-74 برگشت به فهرست نسخه ها
لیندا ناکلین و نقد مفهوم سبک هنری متمایز زنانه
شمس‌الملوک مصطفوی*، سمیه علمدار
دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال
چکیده:   (18460 مشاهده)
با توجه به تغییر و تحولات بنیادینی که طی چند قرن اخیر در زمینه‌های مختلف، از جمله فلسفه، علم، اقتصاد، فرهنگ، و هنر رخ داده و تأثیر بسیار عمیق آن‌ها بر روابط انسانی و نگرش‌های اجتماعی، اهمیّت توجه مجدد به مسائل زنان در قلمروهای مختلف، از جمله قلمرو هنر آشکار می‌شود. یکی از چهره‌های شاخص که در این حوزه پژوهش‌های درخور توجهی انجام داده است، لیندا ناکلین است او با طرح پرسش «چرا هرگز هنرمندان بزرگ زن وجود نداشته‌اند؟» باب تازه‌ای را در مطالعات مربوط به زنان و نقد فمنیستی تاریخ هنر گشود. ناکلین، با نوعی نگرش فمنیستی به هنر و زیبایی‌شناسی، مفروضات بنیادین اجتماعی و فلسفی رایج در جهان هنر را به چالش کشیده و استدلال می‌کند که در خلق اثر هنری بزرگ و شکل‌گیری هنرمند بزرگ‌، به عنوان فردی دارای نبوغ، بسترهای اجتماعی و عوامل نهادی نقش مهمی ایفا می‌کنند. مقاله حاضر، با طرح مهم‌ترین آراء ناکلین در این باره، نشان می‌دهد که وی چگونه، با بررسی برخی آثار هنرمندان مرد و مقایسه آن‌ها با آثار هنرمندان زن، استدلال می‌کند که هم زنان و هم مردان قابلیت تولید انواع آثار هنری را دارا هستند. بنابراین، مفهوم سبک هنر زنانه، مفهومی قابل قبول نیست. وی این ایده را مطرح می‌کند که انتخاب این گونه موضوعات زنانه توسط زنان هنرمند تحت تأثیر عوامل اجتماعی، نهادی، و آموزشی بوده است.
واژه‌های کلیدی: لیندا ناکلین، نقد فمنیستی تاریخ هنر، هنرمندان زن، تبعیض نهادی و آموزشی، سبک هنری متمایز زنانه
متن کامل [PDF 429 kb]   (7176 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1392/12/5 | پذیرش: 1392/12/5


XML   English Abstract   Print



دوره 2، شماره 6 - ( بهار 1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها