fa رابطه بینامتنی حکمت شاعرانه صائب و نگارگری مکتب اصفهان تخصصي Special پژوهشي Research بیشتر تاریخ نگاران نگارگری مکتب اصفهان عصر صفوی به جدایی نگاره از کتاب آرایی و شعر روایی اشاره کرده اند و مطرح ساخته اند که دوگونه هنریِ نگارگری و شعر درصدد بوده اند که به عنوان گونه هنری مستقلی عمل کنند. محققان حوزه ادبیات به واژگان نگارگری در اشعار دوره مکتب اصفهان نظیر نگاره، قلم مو، رنگ، آب و رنگ، و دیگر عناصر و لوازم نگارگری پرداخته اند. این مقاله بر آن است تا به تعامل شعر و نگارگری در مکتب اصفهان بپردارد و اشتراک های یکسان همچون مضامین، معنی بیگانه، پارادوکس تصویری، اسلوب معادله، استعاره، ایهام، و مجاز را در هر دو گونه هنری شعر و نگارگری مطابقت دهد. مطالعه موردی این مقاله در خصوص قالب غزل و اشعار صائب تبریزی است. Most historiographers of the paintings of Safavid Isfahan School have pointed out the separation of painting from illustration and narrative poetry, indicating that these two latter genres, namely painting and poetry, wanted to act as independent artistic genres. Literary scholars have indicated also the use of painting terminology, such as figure, brush, hue, watercolors and other paintings’ paraphernalia in the poems of Isfahan School’s era. This article tries to study the interaction between poetry and painting in Isfahan School and compare their common features such as content, paradox, metaphor, ambiguity and metonymy. نگارگری، غزل، صائب تبریزی، مکتب اصفهان painting, sonnet, Sa’ib Tabrizi, Isfahan School 111 130 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-25&slc_lang=fa&sid=1 Seyyed Rasool Moareknejad سید رسول معرک نژاد moarek@gmail.com 100319475328460043 100319475328460043 Yes