en همگون سازی و پرسش هویت: درباره گفتمان‌های غالب در هنر معاصر ایران تخصصي Special پژوهشي Research این مقاله به گفتمان جهانی‌سازی فرهنگی و مسائل مرتبط با آن، از قبیل بازار جهانی و صنعت فرهنگی می‌پردازد – که در تاریخ متأخر ایران به‌عنوان عواملی مؤثر در بافتار فرهنگ، هنر و رویه‌های هنری کشور پدیدار گشته‌اند. به‌علاوه کوشش می‌کند تا مسائل منبعث از فرایند جهانی‌سازی، یعنی نیروهای همگون‌سازی، پرسش هویت، مرتبط با هویت‌های محلی، تاریخی، تصوری و جمعی، که با تولیدات هنری و پس از آن دیگر نتایج و مباحث انتقادی مربوط به آن دنبال شده‌اند را – که به‌گونه‌های متفاوتی توسط نسل‌های مختلف در صحنه هنر ایران مطرح شده‌اند – مورد بررسی قرار دهد. بنابراین، نحوه ارائه این مباحث، به‌جای ساختاری تاریخی و یا تقید به‌ترتیب تقدم و تأخر زمانی، بر مبنای موضوعی ارائه شده‌است. با بررسی فرهنگ بصری دوره پس از انقلاب، این مقاله سپس با تأکیدی مشخص بر جریان‌های اخیر – یعنی از انتهای دهه 1360 به بعد – تلاش می‌کند تا به تحلیل آثار هنرمندانی بپردازد که به‌احتمال قوی به برخی موضوعات خاص‌بودگی تاریخیِ بافتار خود توجه داشته‌اند و در ادامه راه‌هایی را مورد بررسی قرار می‌دهد که باورهای کانونی هنرمندان پیرامون هویت ملی، روابط اجتماعی و جوهره‌گرایی فرهنگی در آثارشان نمود یافته‌است. سپس به این موضوع می‌پردازد که چگونه تغییرات اندیشه‌ای و زیبایی‌شناختی که خود متأثر از تلاش در راستای مشارکت با فرهنگ جهانی صورت‌پذیرفته، تقریبا به دغدغه‌ای برای نسل جدید بدل گشته‌است. در ادامه نقش تحولات اخیر در بازار هنر در تحول زیبایی‌شناختی و انتظارات را مورد بررسی قرار می‌گیرد. این مقاله همچنین تلاش می‌کند تا رابطه گاه متضاد میان بازارهای جهانی و انتظارات محلی و نیز نیروهای داخلی در تقابل با جهانی‌سازی را نشان دهد. پرسش‌هایی از قبیل: چگونه محلیت هنرمندان بنا می‌شود و به چه نحو تأثیر فرایندهای جهانی‌سازی و نیروهای جهانی‌ساز قادرند بر بازنمود چنین محلیتی در هنر آن‌ها تأثیرگذار باشند، نیز مورد توجه و بررسی قرار می‌گیرند. This article deals with the discourse of cultural globalisation and related issues such as the global market and cultural industry, which emerged as recent seminal factors within the context of Iranian culture, art and artistic practice during the recent history of Iran. Moreover, it seeks to explore the inevitable issues drawn from the process of globalisation, namely the forces of standardisation, question of identity, i.e. local, historical, imaginative and collective identity, which were followed by artistic production and thereafter other consequences and critical discussions, located differently by generations in the contemporary Iranian art scene. Accordingly the treatment of the subject is thematic rather than historical or chronological. Examining visual culture in post-revolutionary Iran, with particular emphasis on the recent developments—from the late 1980s onwards—this article then attempts to deal with the works of artists who are likely to involve some account of the historical specificity of their context, as well as an exploration of the ways in which the artists’ focal beliefs about national identity, social relations and cultural essentialism find expression in their work. It will then address how an intellectual and aesthetic change that is also intended to initiate a contribution to global culture becomes almost a desire for the new generation. It will examine the role of the new developments in the art market in the transformation of aesthetics and expectation. It seeks to show the sometimes contradictory relationship between international markets and local expectations and domestic forces opposed to globalisation. It will address questions such as how the locality of artists has been established, and how an effect of the globalisation process and globalising forces can directly influence the representation of such a locality in their art. Contemporary Iranian art, globalisation, standardisation, identity, cultural essentialism, global art market 110 127 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-82&slc_lang=en&sid=1 Hamid Keshmirshekan حمید کشمیر‌شکن hkeshmir1@ yahoo.com 1003194753284600468 1003194753284600468 Yes