Kimiya-ye-Honar

fa واکاوی نسبت «اشیاء» و «انسان» در فرم معماری از دیدگاه هستی‌شناسی ابژه‌محور؛ مطالعهٔ موردی: خانه‌های مکعبی و پردیس ملت Analysis of the Relation of “Objects” and “Human” in the Architectural Form from the Point of View of Object-Oriented Ontology تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">معماری، همانند سایر هنرها، همواره مورد توجه نحله‌های فلسفی و فکری بوده است؛ گاه به‌عنوان مصداق و گاه جزئی از یک نظام فلسفی. یکی از جریان‌های فلسفی معاصر که به معماری توجه ویژه‌ای داشته، شاخه هستی‌شناسی ابژه محور است، که در ادامه نظریات هایدگر تدوین شده است. این مقاله قصد دارد براساس دیدگاه فلسفی هستی‌شناسی ابژه‌محور نسبت بین اشیاء و انسان را تحلیل کرده و سپس نقش فرم معماری را در بازتاب هر چه بهتر این نسبت معرفی نماید. برای تحلیل‌های دقیق‌تر از مصداق‌های ایرانی (پردیس ملت) و غربی (خانه‌های مکعبی) بهره می‌برد. روش تحقیق توصیفی تحلیلی است و همراه با تحلیل‌های نظری از مصداق‌های منطبق استفاده شده است. نتایج مطالعه نشان دادند طبق نظریه هستی‌شناسی ابژه‌محور بین اشیاء روابط نظام‌مندی وجود دارد که نه تنها آنها را نامرئی کرده است، بلکه انسان را نیز تابع این روابط قرار داده است و انسان تنها با تجربه تخیل‌ورزانه می‌تواند درباره اشیاء به شناخت برسد. تجربه‌ای که در روابط پیشین تنش ایجاد کند این تجربه زمانی اتفاق می‌افتد که اشیاء پیرامون در فرمی برخاسته از حقایق نو، دور هم گردآمده باشند. در این فرم نباید به تناسبات زیباشناسی و عملکردها توجه چندانی کرد، بلکه تنها آنچه اهمیت دارد برساختن فضایی است که انسان را با هستی اشیاء مواجه کند. معماری شایسته‌ترین گونه هنری برای خلق چنین فرمی است. از دیدگاه هستی‌شناسی ابژه محور معماری از طریق «محسوسیت فرم در شکل‌پذیری»، «توانایی انتخاب دگرسانی‌ها»، «تولید روش‌های عقل‌ورزی امروزین» و همین‌طور «توانایی تولید، مهار و فهم جنبه بنیادینی از قضاوت و تحلیل در معماری» ما را به تجربه تخیل‌ورزانه خواهد رساند.</div> <div style="text-align: justify;">Architecture, like other arts, has always been considered by philosophical and intellectual disciplines; Sometimes as an example and sometimes as part of a philosophical system. One of the contemporary philosophical currents that has paid special attention to architecture is the branch of object-oriented ontology which is further developed by Heidegger. This article intends to shed light on the relationship between objects and human beings from the perspective of this philosophical approach to architecture and to show the role of architecture in highlighting this relationship. The research method is descriptive-analytical and along with theoretical analysis, consistent examples have been used. The results of the study showed that according to object-oriented ontological theory, the relationship that exists between man and objects is the same as the relationship that has been established between objects, and man can only know about objects through imaginative experience. This experience occurs when the surrounding objects come together in a form arising from new facts. In this form, one should not pay much attention to the proportions of aesthetics and functions, but only what is important is to create a space that confronts man with the existence of objects. Architecture is the most worthy art form to create such a form. Architecture will bring us to an imaginative experience through “the sensibility of form in formability,” “the ability to choose alterations,” “the production of modern forms of reason,” as well as “the ability to produce, control, and understand a fundamental aspect of judgment and analysis in architecture.”</div> هستی‌شناسی ابژه‌محور, معماری, انسان, اشیاء, فرم object-oriented ontology, architecture, human, objects, form 21 34 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-302&slc_lang=fa&sid=1 Roshina Shahhoseini روشینا شاه‌حسینی roshina.shahhoseini@yahoo.com 10031947532846005936 10031947532846005936 No Vahid Shaliamini وحید شالی امینی vah.shali_amini@iauctb.ac.ir 10031947532846005937 10031947532846005937 Yes Amir Masaud Dabagh امیر مسعود دباغ amirmasouddabagh@gmail.com 10031947532846005938 10031947532846005938 No Homa Behbahani هما بهبهانی hirani@ut.ac.ir 10031947532846005939 10031947532846005939 No