Kimiya-ye-Honar
کیمیای هنر
کیمیای هنر
Art & Architecture
http://kimiahonar.ir
1
admin
2251-8630
8
10.22034
14
8888
13
fa
jalali
1397
9
1
gregorian
2018
12
1
7
28
online
1
fulltext
fa
ژانر در نقاشی (امر هنری) اواخر قاجار و اوایل پهلوی و رابطه آن با گفتمان ناسیونالیسم (امر سیاسی)، تحلیلی مبتنی بر مفاهیم «میانجی» و «کلیت» در روش شناسی لوکاچ
The Genre of Landscape and Building-Painting (The Artistic) and the Discourse of Nationalism (The Political), during the Late
Qajar and Early Pahlavi Periods an Analysis Based on “Mediation” and “Totality” in Methodology of Georg Lukács
تخصصي
Special
پژوهشي
Research
<div style="text-align: justify;">یکی از ویژگی‎های نقاشی در سالهای پایانی عصر قاجار و نخستین سالهای عصر پهلوی گرایش به منظره‎نگاری و ابنیه‎نگاری (که در اینجا مکاننگاری نام گرفته) بهعنوان موضوع کار است. این مقاله قصد دارد تا ارتباط رواج این موضوع ‎در نقاشی را بهعنوان امری جزیی، ذیلِ سیطره گفتمان کلی ناسیونالیسم بهعنوان کلیت تبیین کند. برای مستدل کردن این ایده و توضیح رابطه بین این دو، از روش نظری ارتباط میان «کلیت» و «میانجی»های لوکاچ استفاده میشود.<br>
مقاله گفتمان‎ ناسیونالیسم را بهعنوان یک کلیت در نظر میگیرد. برای توضیح ارتباط میان این کل، با جزءِ نقاشی مکاننگار (بهعنوان یک ژانر در نقاشی)، ابتدا دو گفتمان خُردتر را بهعنوان میانجی میان گفتمان ناسیونالیسم و نقاشی مکاننگار نظر قرار میدهد: نخست رواج تاریخ‎نگاری مبتنی بر دانش باستانشناسی و دوم تجدد بومی زمینه‎ساز این تاریخ‎نگاری. سپس در گام بعدی روشهای تصویری تازهوارد زمانه را در سفرنامهها بهعنوان میانجی دیگر در نظر میگیرد. در آخر دو کتابِ نامه خسروان و آثار عجم بهعنوان میانجیهای کوچکتر این حلقه و محل تلاقی گرایشهای ناسیونالیستی در تاریخنگاری و روشهای تازه نقاشی مورد توجه قرار میدهد تا به این نتیجه برسد که رواج مکاننگاری در نقاشی اواخر قاجار و اوایل پهلوی و مشخصاً در کار کمالالملک و شاگردانش بر بستری فرهنگی-سیاسی و درون منظومهای از روابط به همپیوسته رخ داده است.<br>
فرض مقاله بر این است که تألیف دو کتاب نامه خسروان تألیف جلال‎الدین میرزا و آثار عجم نوشته فرصت شیرازی و تألیف و انتشار تعداد زیادی از «سفرنامه»های غربیان درباره ایران، به لحاظ موضوع خود: «شناخت ایران» مبتنی بر تدوین تاریخ و مستندات جدید باستانشناسانه، می‎توانند بهعنوان «میانجی»‎های نهایی فرض شوند که درون کلیتی به نام ناسیونالیسم، قادراند نشان دهند توجه نقاشان به موضوع وطن و مناظر آن تنها تبعیت از یک ژانر مرسوم در نقاشی نیست. به عبارت دیگر مسیر گذار از ناسیونالیسم تا نقاشی منظره و بنا توسط این میانجیها قابل درک است.</div>
<div style="text-align: justify;">Landscape and building-painting as a genre is one of the many features of Iranian painting in the last years of the Qajar and the first years of the Pahlavi era. This paper explains the relation between these painting as the particular, following the domination of the discourse of nationalism as the general. To reason this idea and to explain the relationship between these two, Georg Lukács theoretical method is used to link the “totality” and mediations”. Hypothesis of the article is based on the texts of two books, Nameh Khosravan by Jalal-o-Din Mirza and Asar-e-Ajam, by Forsat Shirazi, in addition to publication of a large number of “travelogues” of western travelers who visited Iran in Qajar period. These works in terms of their subject as “Recognition and Exploration of Iran” which was based on the compilation of new archaeological documents can be assumed as “mediations” inside a general discourse called nationalism which attracted the attention of painters to the issue of their homeland and its landscapes. The purpose is to clarify the social historical context of the topographical paintings during this period and to illustrate the transition path from nationalism to topographical paintings by utilization of these mediations.</div>
کلیت, گفتمان, مکاننگاری, میانجی, ناسیونالیسم, نقاشی
landscape painting, building paintings, discourse, nationalism, mediation, totality
57
77
http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-213&slc_lang=fa&sid=1
Kheyzaran
Esmaeilzadeh
خیزران
اسماعیل زاده
Kh.esmaeilz@gmail.com
10031947532846003268
10031947532846003268
Yes
Parisa
Shad Ghazvini
پریسا
شاد قزوینی
shad@alzahra.ac.ir
10031947532846003269
10031947532846003269
No