fa ادراک سوبژکتیو و بدنمند قاب سینماتوگرافیک از منظری کانتی تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">قاب سینماتوگرافیک مرزی است که تصویر را از جهان بیرونی متمایز می‌کند. از منظری هستی‌شناسانه که پیشینه آن به تفکر یونانی می‌رسد، مرز هر چیز با تفکیک آن چیز از چیزهای دیگر، به استقلال وجودی آن چیز می‌انجامد. اما در این نظرگاه، هستی چیزها به منزله اموری بیرونی و مستقل، لحاظ می‌شوند که تحت تأثیر مداخلات سوبژکتیو و تجربه بیننده قرار نمی‌گیرند. این دیدگاه با انقلاب کوپرنیکی کانت در فلسفه، تغییرات اساسی یافت. کانت پس از تفکیک پدیدار از شی‌نفسه، از یک سو اعلام داشت که متعلق شناخت انسانی صرفاً پدیدارها هستند و این پدیدارها صرفاً تا آنجا قابل شناخت هستند که تحت امور پیشین سوبژکتیو، یعنی صورت‌های شهود و مقولات فاهمه، ادراک شوند. هدف نخست مقاله حاضر این است که در پرتو نظرگاه کانت، محدودیت‌های تعریف سنتی مرز و قاب سینماتوگرافیک بررسی شود و قاب سینماتوگرافیک بنا بر شیوه ادراک و تجربه سوبژکتیو مخاطب بازتعریف شود. و هدف دوم بررسی این مسئله است که بنا بر متون کانت چگونه می‌توان این ادراک سوبژکتیو را صرفاً ادراکی ذهنی ندانست، بلکه آن را ادراکی بدنمند نیز تلقی کرد؟ و در نهایت، نتایج این بررسی در چیستی و چگونگی ادراک بدنمند قاب سینماتوگرافیک لحاظ می‌شود.</div> <div style="text-align: justify;">The cinematographic frame is a&nbsp;boundary which separates the image from&nbsp;the external world. From an ontological&nbsp;viewpoint which dates back to Greek&nbsp;philosophy, the boundary of a thing&nbsp;separates it from other things, thus leading&nbsp;to its ontological independence from&nbsp;other things. But, according to this point&nbsp;of view, the being of things as external&nbsp;objects is considered to be free from the&nbsp;impact of subjective interference and the&nbsp;experience of the viewer. This idea was&nbsp;radically changed with Kant&rsquo;s Copernican&nbsp;revolution. By separating the Thing in&nbsp;Itself from the Phenomena, Kant, on the&nbsp;one hand, announced that the object of&nbsp;human cognition is only the Phenomena,&nbsp;and on the other hand, that they are&nbsp;knowable only to the extent that they&nbsp;are known under the a priori subjective&nbsp;factors, i.e. the forms of intuition and&nbsp;the categories of understanding. The&nbsp;first purpose of this paper is to show the&nbsp;limitations of the traditional concepts of&nbsp;the cinematographic frame according to&nbsp;the subjective perception of the viewer.&nbsp;The second objective is to ask how it is&nbsp;possible not to regard this perception as just&nbsp;a mental perception, but a corporeal one.&nbsp;Finally, the results of this investigation are&nbsp;considered in the analysis of the corporeal&nbsp;perception of the cinematographic frame.</div> ادراک بدنمند, ادراک سوبژکتیو, روایت, قاب سینماتوگرافیک, کانت, مکانمندی cinematographic frame, Kant, spatiality, subjective perception, corporeal perception, narration 45 56 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-212&slc_lang=fa&sid=1 Milad Roshani Payan میلاد روشنی پایان milad.roshany@gmail.com 10031947532846003032 10031947532846003032 Yes