fa زیبایی‌شناسی شعر غنایی در زایش تراژدی نیچه تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">یونانیان باستان و نیز اندیشمندان مدرن، آن‌گونه که نیچه در نخستین اثر منتشرشده‌اش، زایش تراژدی از درون روح موسیقی (۱۸۷۲)، متذکر می‌شود، برای هنر حماسه برون‌گرای هومری و شعر غنایی درون‌گرای آرخیلوخوس شأن و جایگاهی به‌یکسان ارزشمند و والا قائل بودند. اما، اگر بر وفق نظر فیلسوفان زیبایی‌شناسی مدرن همچون کانت، شلینگ، هگل و شوپنهاور، تنها هنر واقعی، یا دست‌کم هنری که از ارزش بیشتری برخوردار است، هنر برون‌گراست، در این‌صورت چگونه می‌توان شعر غنایی شاعری چون آرخیلوخوس را که یکسره بر تجربه‌های شخصی وی استوار است در کنار شعر حماسی قرار داد؟ نیچه به یاری نکته‌ای که شیلر در یکی‌ از نامه‌های ۱۷۹۶ خود به گوته بیان داشته می‌کوشد تا با استفاده از نظریه موسیقی شوپنهاور و جرح و تعدیل آن بر حسب زیبایی‌شناسی خودش در زایش تراژدی راه‌حلی برای برون رفتن از این مشکل بیابد. در این مقاله، و پس از توضیح دقیق و مفصل مسأله و معرفی شعر و شاعری آرخیلوخوس، می‌کوشم تا پاسخ نیچه را تبیین و از برخی ابهامات موضع وی در زایش‌ تراژدی، به‌ویژه به یاری برخی یادداشت‌های چاپ‌نشده وی در همان‌زمان، گره‌گشایی کنم، به‌گونه‌ای که راه را برای توصیف نیچه متأخر از الهام باز می‌کند.<br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;">Both the ancient Greeks and the moderns, Friedrich Nietzsche notes in his first published work The Birth of Tragedy out of the Spirit of Music (1872), held Homer&rsquo;s objective art of epics and Archilochus&rsquo;s subjective art of lyric poetry in equally high esteem. However, if a work of art, according to the modern aesthetics of such figures as Kant, Schelling, Hegel and Schopenhauer, must be &ldquo;objective,&rdquo; how should the subjective artist, who, like Archilochus, creates his art form his own subjective experience, be understood? Guided by a clue from one of Schiller&rsquo;s letters to Goethe in 1796, Nietzsche utilizes Schopenhauer&rsquo;s theory of music in his consideration of the subjective artist, modifying it to meet the requirements of a modern aesthetics for the lyric poetry. In this article, after explicating the nature of the problem in details and introducing the poet Archilochus, I will attempt to clarify Nietzsche&rsquo;s take on the matter, and, using some early unpublished notes, to explain some of the ambiguities of his position in The Birth of Tragedy, so that his late description of inspiration makes sense in this regard.</div> آپولونی, برونگرا, درونگرا, دیونوسوسی, شعر غنایی Apollonian, Dionysian, lyric poetry, subjective, objective 7 21 http://kimiahonar.ir/browse.php?a_code=A-10-1-210&slc_lang=fa&sid=1 Hamidreza Mahboobi Arani حمیدرضا محبوبی آرانی h.mahboobi@modares.ac.ir 10031947532846003029 10031947532846003029 Yes