|
رابطۀ هنرمند و مخاطب در زیبا‌شناسیِ اخلاق‌محور سیمون دو بووار
|
فاطمه بنویدی*   |
| فرهنگستان هنر |
|
|
چکیده: (435 مشاهده) |
تمرکز اصلی این پژوهش، بر تبیین چگونگی رابطۀ هنرمند و مخاطب با تأکید بر آراء سیمون دو بووار است. پرسش اصلی آن است که خلق و تجربۀ هنر چگونه امکان گفت‌وگوی اخلاقی و تحقّق آزادی را برای ما فراهم می‌آورد و تعامل هنرمند و مخاطب در افشاکردن حقیقت موجود چگونه شکل می‌گیرد؟ برای پاسخ دادن به این پرسش با روش توصیفی ـ تحلیلی و با رویکردی اگزیستانسیالیستی مبتنی بر دیدگاه سیمون دو بووار تلاش می‌شود تا رابطۀ هنرمند و مخاطب تبیین گردد. بررسی اندیشۀ دو بووار نشان می‌دهد که از طریق مواجهه با یک اثر هنری، نه‌تنها به کاستی‌های هنرمند در درک حقیقت هستی‌شناختیِ سوژه پی می‌بریم، بلکه حقیقتی نهفته در پشت این دریافت را نیز کشف می‌کنیم. با این‌‌حال، این کشف تنها زمانی ممکن می‌شود که معنا را از چنگال تفسیر منحصربه‌فرد هنرمند رها کرده و اثر را به مخاطبان بسپاریم. یافته‌ها نشان می‌دهد که در آثار دو بووار با فقدانی چشمگیر در توجّه به دیدگاه مخاطب مواجهیم. هرچند دو بووار اخلاقی را تدوین کرد که محدودیت‌های زمانی و مرگ را می‌پذیرد، ولی در عمل، در چارچوب اخلاقی خود اغلب به اهداف و نیات هنرمندان اولویت می‌دهد. او با تکیه بر خواسته‌های هنرمند در زمان خلق اثر، دیدگاه مخاطب را نادیده می‌گیرد. درنتیجه، برای دستیابی به یک زیبا‌شناسی اخلاقی همسو با هستی‌شناسی دو بووار، باید محدودیت‌های زمانی، نقش فعال مخاطب و ضرورت گفت‌وگوی متقابل را به‌رسمیت شناخت.
|
|
| واژه‌های کلیدی: هنرمند، مخاطب، زیبایی‌شناسی، اخلاق، آزادی، سیمون دو بووار. |
|
|
متن کامل [PDF 482 kb]
(132 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1405/2/14 | پذیرش: 1405/5/4
|
|
|
|
|
|
